Anioł wyraźnie po kilku kieliszkach

Szampania jednym kojarzy się z charakterystycznym odgłosem strzelającego korka, innym ze sławną katedrą w Reims. Jest to kraina spokojnych wsi, rozrzuconych pośród pofałdowanych równin, ograniczonych od południa jeziorami i podmokłymi łąkami, a od północy gęstymi lasami oraz wzgórzami Ardenów.
Ze wczesnego średniowiecza pochodzi bazylika w Reims, w której pochowany jest święty Remi. Tamtejsza katedra, arcydzieło architektury gotyckiej, umieszczona została na liście światowego dziedzictwa ludzkości UNESCO. Podziwiać w niej można dwa i pół tysiąca rzeźb, wśród których najsłynniejsza to Uśmiechnięty Anioł (wyraźnie po kilku kieliszkach szampana).

Znalazła: Ania P

"Wrota do raju"

Jest to jedna z tych atrakcji Normandii, których pominięcie byłoby niewybaczalnym błędem. Na otoczonej przez morze granitowej skale, obwarowane kamiennym murem, co raz to akcentowanym wieżą lub donżonem, wznosi się (wieża obronna) średniowieczne opactwo Mont Saint Michel. Na samym szczycie budowli umieszczono figurkę patrona - Archanioła Michała, pogromcy smoków. Według legendy anioł trzy razy musiał się przyśnić biskupowi Avranches Aubertowi, zanim ten pojął jego wolę i wybudował opactwo. Podobno po ostatniej wizycie biskupowi pozostało wklęśniecie w czaszce. Przyglądając się koronkowej, gotyckiej budowli natychmiast przestajemy mieć wątpliwości, czym inspirują się bajkopisarze. Opactwo przypomina zamek czarnoksiężnika choć w średniowieczu nazywano je "wrotami do raju". Budowla nigdy nie została zdobyta. Częściowo dlatego, że podczas przypływów i odpływów poziom wody wokół skały zmienia się nawet o 15 m. Podczas tych pierwszych do Mont Saint Michel prawie nie ma dostępu z lądu.

Wyszukała: Martyna Ł

Na moście w Awinion

"Tańczą panowie i tańczą panie na moście w Awinion" pisał Krzysztof Kamil Baczyński o dawnej francuskiej rezydencji papieży. Dzisiaj Awinion (Avignon) to znany ośrodek sztuki i kultury. Po papieżach zostały tam piękne zabytki - Vieux Palais, (Stary Pałac), Neuf Palais (nowy pałac). Palais de Papes (pałac papieski) wyglądający jak warownia obronna, zniszczony podczas rewolucji francuskiej i odbudowany w XXw., dziś jest jednym z najchętniej odwiedzanych przez turystów miejsc - rocznie przyciąga prawie 500 tys. ludzi. Jednak najbardziej znanym zabytkiem Avignon jest Pont Saint Benezet (most Awinioński) słynny ze wspomnianego wcześniej wiersza. Niegdyś był on ważnym punktem komunikacyjnym jako jedyny most na południowym Rodanie, ale od XVII w. niszczeje. Dzisiaj możemy oglądać tylko jego fragment i Chapelle St. Nicolas (kaplica św. Mikołaja) , patrona flisaków, w której pochowano św. Benezeta - legendarnego inicjatora budowy mostu.

Piosenki:1. Ewa Demarczyk "Sur le pont d'Avignon" (wiersz K.K.B.) http://www.youtube.com/watch?v=ADyMMgewRY8

albo http://www.youtube.com/watch?v=JzMTpSrr3YM (Janusz Radek)

2. Jean Sablon "Sur le pont d'avignon" sur le pont d'avignon3. Jausz Radek "Pocztówka z Avignon" http://www.youtube.com/watch?v=n03daWochCM

Wyszukała: Martyna Ł

Źródła: przewodnik po Francji Pascala

Pięćdziesięcio kilometrowy akwedukt

Akwedukt Pont du Gard - to zachowany w dolinie rzeki Gard odcinek zbudowanego przez Rzymian akweduktu prowadzącego wodę ze źródeł w Uzes do Nîmes. Akwedukt został po wschodniej stronie Masywu Centralnego. Budowla o łącznej długości około 50,0 km i całkowitym spadku 17,0 m składała się z szeregu tuneli i mostów wzniesionych z bloków kamiennych bez użycia zaprawy. Akwedukt został zbudowany w latach 26 p.n.e. - 16 p.n.e. na polecenie Agrypy (na moście zachowała się inskrypcja z 19 p.n.e. poświęcona Agrypie).
Odcinek zwany Pont du Gard to trzypiętrowa arkada o wysokości 49,0 m i 27,0 m szerokości. Poszczególne arkady zbudowano z różnej ilości łuków:
* 6 w dolnej kondygnacji * 11 w środkowej * 35 w najwyższej
Dolna część pełniła rolę mostu przebiegającego nad rzeką Gard. Na górnej umieszczono kanał prowadzący wodę. Całkowita długość zachowanego odcinka akweduktu wynosi ok. 270,0 m. Spadek, typowy dla rzymskich konstrukcji, to 35 cm na 1,0 km. Akwedukt dostarczał wodę w ilości ok. 20 tysięcy m3 dziennie. Woda trafiała do zbiornika o średnicy 6,0 m, skąd rozprowadzana była do domów mieszkalnych, term i fontann.

Wyszukała: Agnieszka K

Wersal

Pałac wersalski (Château de Versailles) został wzniesiony na polecenie Ludwika XIII w małej wiosce na południowy zachód od Paryża (Wersal). Początkowo miał on pełnić rolę pałacu myśliwskiego. Za panowania Ludwika XIV zaczęła się jego rozbudowa, która zakończyła się w 1690 r. Prace nadzorowali Louis Le Vau, Jules Hardouin-Mansart i André Le Nôtre, który zaprojektował wspaniałe ogrody. W 1682 r. do Wersalu został sprowadzony rząd, aby móc sprawować kontrolę nad jego członkami. Tym samym Wersal przejął od Paryża rolę stolicy Francji.

Ogród wersalski
Ogród wersalski jest uważany za pierwowzór ogrodu w stylu francuskim, ze względu na swe eleganckie rozplanowanie i dekoracje, które nie są ani przesadne ani ubogie. Ogród zaprojektowany przez Le Notre`a zajmuje obszar o powierzchni 250 akrów. Stanowi on nie tylko integralną część pałacu, ale i jego dopełnienie. Ogród powstał na geometrycznym planie, jednak nie można mówić o jego monotonii. U stóp centralnego tarasu w basenie Latony (Leto) znajduje się arcydzieło Mary`ego ukazujące boginię z synem i córką, Apollonem i Dianą. Rzeźba góruje nad koncentrycznymi basenami w kształcie piramidy. Za basenem Latony rozciąga się długa Aleja Tapis-Vert (zielonych dywanów), która prowadzi do basenu Apollina. Rydwan ciągniony przez cztery konie wynurza się władczo z wody, zaś Trytony dmuchają w muszle oznajmiając nadejście boga. Ta dynamiczna i równocześnie majestatyczna grupa dłuta Turby`ego stanowi niejako symbol okresu największej świetności Wersalu. Za basenem Apollina rozciąga się obszar zieleni z wielkim kanałem, którego bieg przecina w połowie mały kanał.

Wyszukała: Agnieszka K

Biała Góra - Mont Blanc

Mont Blanc (wł. Monte Bianco, pl. Biała Góra, 4807 m n.p.m.) – najwyższy szczyt Alp i Europy, potocznie nazywany Dachem Europy (niektórzy, w tym alpiniści zdobywający Koronę Ziemi, przyjmując inne granice Europy niż Międzynarodowa Unia Geograficzna, uważają Elbrus za szczyt europejski i tym samym najwyższy w Europie), położony na terytorium Francji. Granica francusko-włoska przebiega przez pobliski, boczny wierzchołek Mont Blanc de Courmayeur (wł. Monte Bianco di Courmayeur) (4748 m n.p.m.).
Na wysokości 4347 m znajduje się obserwatorium meteorologiczne i astronomiczne. Na znajdującą się w masywie Mont Blanc Aiguille du Midi (3842 m n.p.m.) wjeżdża kolejka linowa. Mont Blanc stanowi jedno z centrów alpinizmu oraz turystyki wysokogórskiej i narciarstwa. W dolinach u podnóża leżą znane ośrodki sportowo-turystyczne: Chamonix we Francji i Courmayeur we Włoszech. W 1965 r. pod masywem Mont Blanc wybudowano tunel, który łączy Francję z Włochami.

Wyspa pływowa - Mont Saint-Michel

Mont Saint-Michel (franc. Abbaye du Mont-Saint-Michel, bret. Menez Mikael, pol. Wzgórze Świętego Michała) – skalista wyspa pływowa w Zatoce Wzgórza Świętego Michała (franc. Baie du Mont Saint-Michel), w południowo-zachodniej Normandii, połączona z kontynentalną Francją groblą długości 1800 metrów.
Obecnie wzgórze Saint-Michel stanowi naturalne centrum gminy Mont-Saint-Michel (w departamencie Manche, w administracyjnym regionie Dolna Normandia). Architektura sanktuarium oraz zatoka z dużymi pływami morskimi sprawiają, iż jest to jedno z najchętniej odwiedzanych miejsc w Normandii. Wg danych gromadzonych w ramach Projet Mont-Saint-Michel miejsce to zwiedza rocznie średnio 3 200 000 osób, co powoduje, że jest to najczęściej poza Paryżem odwiedzana atrakcja turystyczna we Francji[2]. Wiele budowli wyspy zaklasyfikowano jako pomniki historii, a miasto jako całość otrzymało ten przywilej w 1962 roku. Od 1979 roku stanowi część Światowego Dziedzictwa Ludzkości UNESCO.

Pływy morskie
Zatoka, nad którą rozciąga się wysepka, podlega zjawisku ruchomych piasków, opisanych malowniczo przez Victora Hugo, ale jest przede wszystkim znana dzięki wyjątkowemu skokowi pływów morskich (do 14 metrów różnicy poziomów). Przypływy są bardzo gwałtowne; fala przybiera z dużą prędkością (porównywalnej do szybkości galopującego konia), co było przyczyną licznych wypadków w przeszłości. Dzisiaj również zdarzają się sporadyczne utonięcia, ale znacznie częściej kłopoty miewają właściciele zbyt długo zaparkowanych samochodów w miejscach niżej położonych.
Widowiskowe przypływy i odpływy uniemożliwiały zdobycie obronnego wzgórza, czyniąc prace oblężnicze możliwe jedynie podczas odpływu.
Grobla, po której prowadzi droga do Mont Saint-Michel wybudowana w 1880 roku, zatrzymuje piasek, tym samym pozbawiając wzgórze jego wyspowej natury. W ramach akcji ratowania wyspy do zatoki ma wpływać uregulowana, dzięki zbudowaniu na niej tamy, rzeka Le Couesnon, a grobla ma być zastąpiona mostem. W przyszłości, jeśli poziom wód w morzach i oceanach będzie się nadal podnosić, na Mont Saint Michel trzeba będzie przeprawiać się statkiem.

Wyszukała: Agnieszka K

Wielkie muzeum - Luwr

Luwr – dawny pałac królewski w Paryżu, obecnie muzeum sztuki.
Najstarsze fragmenty Luwru pochodzą z końca XII wieku, wtedy Filip II August wzniósł w tym miejscu zamek warowny. W drugiej połowie XIV wieku Karol V Mądry uczynił z zamku rezydencję. W XVI wieku Franciszek I zamienił tę budowlę w renesansowy pałac.
Luwr to jedno z najstarszych i największych muzeów na świecie. Położony w centrum historycznym Paryża - między prawym brzegiem Sekwany, a ulicą Rivoli i ogrodami Tuilerie, a kościołem Saint Germain l'Auxerrois. Luwr położony jest na jednej linii z Champs-Élysées, wchodząc w skład tzw. osi historycznej Paryża. Od dawna w Luwrze gromadzone są bogate zbiory sztuki francuskiej i światowej.

Wyszukała: Agnieszka K

Lazurowe Wybrzeże

Lazurowe Wybrzeże, znane także jako Riwiera Francuska, to odcinek wybrzeża Morza Śródziemnego we francuskiej Prowansji (region Prowansja-Alpy-Wybrzeże Lazurowe), rozciągający się od miejscowości Cassis na zachodzie (na wschód od Marsylii) aż po granicę włoską.
Najważniejszy region turystyczny Francji, który odwiedza około 10 milionów turystów rocznie. Początki turystyki w tym obszarze sięgają początków XIX wieku, kiedy to zimą przyjeżdżali tu bogaci Francuzi i Anglicy. Podczas okresu międzywojennego turyści pojawiają się także coraz częściej w lecie. Po II wojnie światowej na całym wybrzeżu powstała intensywna zabudowa dla celów wypoczynkowych: hotele, mariny, kąpieliska i kasyna.
Nazwy Lazurowe Wybrzeże użył po raz pierwszy francuski pisarz Stéphen Liégeard, który w 1887 wydał książkę zatytułowaną właśnie La côte d'azur. Za to Anglicy używali już wcześniej i nadal używają określenia Riviera (do której też wliczają część włoską wybrzeża) lub French Riviera (Riwiera Francuska).

Znalazła: Agnieszka K

La Defense

La Défense - nowoczesna dzielnica biurowo-wystawienniczo-mieszkalno-handlowa, w aglomeracji Paryskiej, we Francji, znajdująca się formalnie na terenie trzech gmin Nanterre, Courbevoie i Puteaux w departamencie Hauts-de-Seine, na zachód od Paryża.
Dzielnica ta stanowi główne centrum biznesu we Francji, z siedzibami większości wielkich francuskich koncernów i głównych przedstawicielstw koncernów zagranicznych we Francji. Oprócz tego spełnia także rolę centrum handlowego, wystawienniczego, rozrywkowego i transportowego. Na jej terenie znajduje się także kilkanaście ekskluzywnych apartamentowców i hoteli.
Dzielnica w liczbach:
* 160 ha powierzchni * 3 mln2 powierzchni biurowej * 150tys. pracownikow * 400tys. ludzi codziennie przejezdzajacych przez La Défense * 2600 pokoi hotelowych * 50 kawiarnii i restauracji * 16 sal kinowych * 11 ha parkow i kompleksow zielonych * 20 fontann * dostepnosc WiFi w kazdym publicznym miejscu

Wyszukała: Agnieszka K

Zakupy we Francji

Sprzedaż detaliczna żywności we Francji to sieć niewielkich sklepików , które znajdują sie w pobliżu miejsca zamieszkania. W każdym z nich sprzedaje się specjały, których nie można kupić gdzie indziej. Ważną informacją jest to, że sklepy spożywcze są nieczynne w niedziele po południu oraz w poniedziałki.Nazwy sklepów spożywczych
* Boulangeries - to piekarnia gdzie można zaopatrzyć się w chleb i bagietki. Można też kupić chleb z orzechami, rodzynkami lub ziołami. Chleb wypiekany jest o różnych porach dnia, dlatego świeże pieczywo można kupić przez cały dzień.

* Patisseries - to sklepy gdzie można kupić rozpływające się w ustach ciasteczka. Do najpopularniejszych ciasteczek można zaliczyć tarte z owocami, rogaliki wypełnione czekoladą, płaskie, spiralne ciastko z rodzynkami, eklerki z dwoma górnymi warstwami kremu. Podobno po kształcie rogalika można poznać, czy wypieczono go na margarynie, czy na maśle: końce tego pierwszego prawie stykają się ze sobą, a w tym drugim są od siebie oddalone.

* Confiseries - tutaj można kupić czekoladę i inne słodycze produkowane z najlepszych składników.

* Fromageries - sklep oferujący nam szeroką gamę serów.

* Charcuteries - to delikatesy gdzie można kupić wędliny, sałatki z owoców morza itp.

* Boucherie - sklep rzeźniczy.

Wyszukała: Agnieszka K

Symbol Francji

Wieża Eiffla – najbardziej znany obiekt architektoniczny Paryża, rozpoznawany również jako symbol Francji. Jest najwyższą budowlą w Paryżu i piątą co do wysokości we Francji. "Dama Paryża" stoi w centrum miasta, nad Sekwaną, u północno-zachodniego krańca Pola Marsowego. Wieżę zbudowano specjalnie na paryską Wystawę Światową w 1889 r.. Miała zademonstrować poziom wiedzy inżynierskiej i możliwości techniczne epoki, być symbolem ówczesnej potęgi gospodarczej i naukowo-technicznej Francji. Po 20 latach wieża miała być rozebrana. Gustaw Eiffel nie chciał do tego dopuścić. Postanowił przekazać ją nauce. Założył na wieży laboratorium aerodynamiczne, laboratorium meteorologiczne. Jednak dopiero udane eksperymenty z umieszczonym na szczycie wieży telegrafem (bez drutu) ocaliły wieżę i odstąpiono od jej demontażu. W przededniu I wojny światowej wieża stała się obiektem militarnym - łączyła Paryż z posterunkami wojskowymi na granicy z Niemcami (do tej pory do łączności używano gołębi pocztowych). Ocalała budowla z czasem stała się największą atrakcją turystyczną Paryża, którą odwiedziło już ponad 200 milionów ludzi.

WYSZUKAŁA: OLA W